Drogie Panie!
Nieustannie pamiętając o tym, że świat bez kobiet byłby jak ogród bez kwiatów, w ten wyjątkowy dzień pragniemy złożyć najserdeczniejsze życzenia radości, miłości, uśmiechu, wewnętrznego spełnienia i samych wesołych chwil. Niech atmosfera tego szczególnego dnia towarzyszy Wam przez cały rok!
Życzenia składają: Samorząd Uczniowski, dyrekcja oraz pracownicy Zespołu Szkół w Połańcu
Kobieta....
Kto zrozumie kobietę?
Staje czasem w drzwiach, włosy zmierzwione od wiatru, spódnice zamykające koło okręgu, ledwo co zatrzymane w obrocie, bransoletki na przegubach dłoni, ten uśmiech, pół szept pół zaproszenie, ciągle mówi, że to jeszcze ze wcześnie.
Porywa mnie czasami ze sobą: w dni jak kryształ, kiedy powietrze świeci jasnym blaskiem, kiedy chłodny szmer rozszerza mi pęcherzyki płuc, kiedy się zapomnę i zadepczę codzienność – znów jestem pojedyncza. Pędzimy przez miasto, puszczamy życiu oko, przeglądamy się w wystawach i gubimy porządne myśli.
Czuję się wtedy jakby spłynęła ze mnie cała szarość: nitki smutku jak krople – u palców, u nadgarstków, zmęczenie jak pancerz, znudzenie jak pokutny worek, unoszę się na balonikach marzeń, lecę wysoko.
Kiedy jej nie ma zbyt długo, zwijam się w kłębek, nawlekam na dłonie koraliki, odprawiam rytuały przywołania: zapraszam, szepczę, kupuję kolorowe bluzki. Osnuta w róż i czerwień, jak w wojenną tarczę, szukam jej po świecie i wypatruję. Bez niej mnie nie ma. Bez niej usycham.
Zdaje się na jej kaprysy, na jej chimeryczną nieobecność, wszystko wybaczam i ciągle czekam. Kiedy w końcu wróci? Ile dni, ile godzin? Licznik bije, ja czekam – Bogini Matka we mnie, Bogini Kobieta, ciągle krok przede mną.
